Dünden Bugüne...

Atandığım günden beri arşivdeyim resmen. İlk zamanlar amacın bana arşiv tozu yutturup bi nevi ezmek olmasını bilmemden ötürü çok kızgındım. Dosya hakkında fikrim yok ama hepsini incelemek zorundayım. Tozlu, böcekli, kokmuş çirkin dosyalar. İlk olarak içeriğini bilmediğimden dış kaplarını değiştirerek başladım işe. O kadar yoruluyordum ki o dönem anlatamam. Sadece beden yorgunluğu değil aynı zamanda ruhsal anlamda da yoruluyordum. Psikolojik olarak baskı altında hissediyordum. Çünkü işi verenimle aynı odada çalışıyoruz ve alaylı bi tebessümle sürekli gözleri benim üstümdeydi. Eve gidince tek yaptığım yemek yiyip yatmak oluyordu.