tanışma..

Sevdiceğim ve ailesi trafik ve yolu bilmeyişlerinden beş buçukta ancak gelebildiler. Erken bi saatte çıktıkları için yola herşey hazır beklerken bayağı bi uykumuz geldi ve kahvaltı dışında bişey yemediğimizden aşırı acıktık.

Neler oldu..

Doktora gitmedim. Onun yerine işten iki gün izin aldım. Evde hazır kimse yokken dinlenecek, temizlik yapıp kendimi psikolojik olarak tanışma merasimine hazırlayacaktım. Ama içimden hiç bişey yapma isteği gelmedi ve iki günü boş geçirdim diyebilirim. Stresten spora gitmeyi bırakıp aşırı yemeye başlamıştım (aşırı derken 9'lu luppo+5 metro hem de hiç sevmeme rağmen + hiç bişey yememiş gibi yemek yemek gibi diğer örnekleri varın siz düşünün). Sonuç çok kiloluyum ne giyeceğim krizi. 

Derinden..

      Büyük hevesle açtığım bloguma henüz doğru düzgün bi yazı yazamadım. Kapalı bi kutudayım iğne deliklerinden nefes almaya çalışıyorum sanki. Beynim felç geçirmiş durumda. Binlerce düşüncenin aynı anda nüfuz ettiği ama hiç birinin akıl süzgecinden geçipte bi işe yaramadığı düşünceler... İçim patlamaya hazır volkan gibi fokur fokur fokurduyor ama dışa yansıyan sadece hissizlik. Bitik durumda hissediyorum. Çocuksuluğum yerini ileri yaşlılığa bıraktı. Düşünmem gereken, karar vermem gereken çok şey var ama  ne düşünebiliyorum ne karar verebiliyorum.

Kilolarımla başım dertte..!

        Kilomu hiç dert etmedim çok zayıf başladığım liseye 70 kiloyla veda ettim. Yine benim için dert olmadı çünkü istediğim an verebilirdim ki verdim de üniversiteye 64 kilo olarak başladım bu benim ideal kilomdu ne daha fazla ne daha az bu kiloyu seviyordum 1.60 boyumla ve 64 kilomla mutluydum ama kısa sürdü yurt hayatı özellikle kantin harici oturma yerimizin olmayışı tam bir abur cubur canavarı olan ben için kiloların süratini artırdı.Zayıflama çabalarım oldu diyetler yaptım uzmana danıştım spora yazıldım ilaç kullandım falan sonuç üstüme zimmetli 84 kilo :(

      İflah olmaz açlığımla fazladan 20 kilomla 5. yılına 26 gün kalan ilişkimin ciddi adımlarını atma kararı almış bulunuyoruz. Ve benim sadece 22 günüm var cici ailemle tanışmaya. Ki oğulları uzun ve aşırı zayıf, ben kısa ve aşırı şişman varın tezatı siz düşünün.. Ah ne olacak ne bitecek ilk kez görüşeceğiz stres heyecan yeme isteğim tavan çünkü ben her durumu yemeye sebep olarak kullananlardanım.
      Pazartesi günü bu duruma dur demeye karar verip spor salonuna yazıldım. 22 günde ne değişir bilemem ama tanışmaya yetiştiremesemde sözüme en azından istediğim gibi bi elbise alabilirim.
      Fighting..!

Ahh merhabalar blog alemi :)

  Ne diyeceğimi, nerden başlayacağımı, nasıl hitap edeceğimi inanın bilmiyorum. Çok çok önceden başka blog sayfasında diyetimi anlatan bi blog açmış komşu kızının okuduğunu görüp sinirlenip diyeti de yazmayı da bıraktığım sonrasında pişman olduğum ama bi türlü fırsat bulup ta yeniden açamadığım blogu bugün açmanın mutluluğunu yaşıyorum.