25 Mart 2016 Cuma

Dünden Bugüne...

Atandığım günden beri arşivdeyim resmen. İlk zamanlar amacın bana arşiv tozu yutturup bi nevi ezmek olmasını bilmemden ötürü çok kızgındım. Dosya hakkında fikrim yok ama hepsini incelemek zorundayım. Tozlu, böcekli, kokmuş çirkin dosyalar. İlk olarak içeriğini bilmediğimden dış kaplarını değiştirerek başladım işe. O kadar yoruluyordum ki o dönem anlatamam. Sadece beden yorgunluğu değil aynı zamanda ruhsal anlamda da yoruluyordum. Psikolojik olarak baskı altında hissediyordum. Çünkü işi verenimle aynı odada çalışıyoruz ve alaylı bi tebessümle sürekli gözleri benim üstümdeydi. Eve gidince tek yaptığım yemek yiyip yatmak oluyordu.

22 Mart 2016 Salı

Çeyiz Alışverişim -I-


        Çeyiz alışverişine ilk olarak yatak odası, iki uyku seti ve halıyla başladım.

Evlilik Hazırlıkları

Evlilik hazırlıklarımız yavaş yavaş başladı. İlk olarak düğün tarihini ve mekanını kararlaştırdık. 20.08.2016 tarihine anlaşıp kapora verdik. Düğün salonu “ ah evet bu” diyeceğim bi yer olmasa da diğer seçeneklerimin en iyisiydi. Sevdiceğimin dediğine göre mekanın güzel olması önemli değilmiş efendim ben güzelliğimle orayı zaten güzel yaparmışım J Ahh!! bi güzel söze tav oluyorum hemen. J

14 Mart 2016 Pazartesi

Teşekkür Postu..

Evet efendim bi önceki yazımda fizik doktorlarından yakındıysam da bi doktoru ayırt ediyorum. Yalova Devlet Hastanesi doktorlarından Canan Hanım. İlk defa bi muayene sırasında sırtımı ve boynumu görmek isteyen ve beni tam anlamıyla dinleyen ve ağrı noktalarımı eliyle koymuş gibi bulan bi doktorla karşılaştım. İki hafta hastanede yattım. Ağrılarıma etki etmese de ruhsal açıdan iyi geldiğini ve dinlendiğimi söyleyebilirim.
Etki etmeyeceğini ama rahatlatacağını söylemişti zaten. Biraz olsun gevşeyen kaslarıma şimdi akupunktur tedavisi başladı. Kendimi Kore kraliyet dizilerinde gibi hissediyorum. J  Her defasında yüzümde aptal bi sırıtışla gören canan hanımı korkutsam da mutlu oluyorum napayım. Birazcık iyi geldiğini söylemeliyim tabi daha iki kez yaptı tedaviyi ama umutluyum.
         Canan Hanıma teşekkürlerimi sunuyorum ve umarım bu azmini, iyi niyetini, ilgisini, işini iyi yapma çabasını hiç kaybetmez diyorum ve onunda tıp bayramını kutluyorum.

Şimdi bu fizik profesörlerinin, doktorlarının tıp bayramı kutlu olsun mu olmasın mı?

O kadar çok boyun, omuz, kulunç ağrım var ki anlatamam. Gerçekten de anlatamıyorum. Şöyle ki doktora giderim yaşım itibariyle ağrımın dediğim boyutlarda olamayacağını söyleyip yüzüme bile bakmadan krem verip gönderiyorlar.

27 Ocak 2016 Çarşamba

Yine Yeniden Diyet..

Nişandan 1 hafta önce dukan diyetine kesin ve kararlı olarak başlamıştım. Her şeyi kafaya çok takan biri olduğumdan ve aşırı stresten hiç kilo veremedim. Ya da annem bunlara bağladı. J
84,6 ile başladığım yolda şu an 77,8 olarak devam ediyorum. En büyük destekçim annem. Yağsız bir menemen nasıl bu kadar lezzetli olabilir ya da o yulaftan lezzetli ve güzel ekmek nasıl yapılır o işi en iyi annem bilir. J 

Şu aralar duraklama dönemindeyim ama. Aşırı stresli oluşuma bağlıyorum ben bide hiç hareket etmeyişime. Malum kış şartları insanı battaniyeyle tembellik yapmaya zorluyor. Ama kararlıyım madem diyet yapıyorum hareket şart. Soğukta olsa sabahları işe yürüyerek gitmeye karar verdim. Spora biraz daha kilo verdikten sonra yazılacağım sıkılaşmak için.
Birde goji berry meselesi var tabi. Önce hiç etkisine inanmamıştım. Evde benden başka herkes yiyordu. Bi tartıldık ben diyete rağmen yerimde sayarken kardeşim 4 kilo vermiş. Yarın onu da düzenli olarak yemeye başlayacağım.
Kilo vermenin gücü adına J

29 Aralık 2015 Salı

Nişan sonrası…

Nişan biter ve ben üstümden yük kalkmış gibi ferahlarım. Akşam teyzemle kuzenim hariç herkes memlekete döndü. Ayaklarınıza sağlık efenim, herşey için teşekkür ederim. J
         Pazartesi halsiz, uykusuz ama mutlu bi ölü balıktım. Hafta sonu gelse de şöyle bi uyusam diye düşlerken acı gerçekle yüzleştim. Hafta sonu açık öğretim sınavım var ve benim ders isimlerinden bile haberim yoktu. İnternetten konulara baktım hiçte bişey anlamadım. Umudumu finallere bağladım.
         Bir haftamı kuzenim aslanla oynayarak geçirdim. Kendisi 3 yaşına yeni girdi. İnanılmaz zeki bi varlık çok da tatlı. Resimler yaptık, araba yarışı oynadık, onun tabiriyle korkunç çizgi filmler izledik, her akşam yatarken masallar anlattım sonuç saçıma bir toka takıp beni proliçe ilan etti. Evet, proliçe masallardaki en güzel kız prensesle kraliçe karışımı. Gel de yeme şimdi bu bal çocuğu J

         Ha bu arada sınav ne oldu, çok kolay oldu. :) Hayatımda bu kadar rahat bi sınava hiç girmedim. Soruyu okurken sanki bir şık gel beni işaretle dedi J Sonuçları merak bile etmiyorum o derece yani. J